DOLOMITAK 2019. Ferrata delle Trincee (II).

Bide ikusgarria, Padoneko gandorra zeharkatuko dugu eta Mesolako tontorretik (2727 m.) igaroko gara. Marmoladako ferrata askotan bezala Gerra Handiaren (Lehen Mundu Gerra) aztarna ugari topatuko ditugu. Mendi hauek Austro-hungarriarren eta Italiarren arteko borroken lekuko izan ziren. Kasu honetan, bidearen izena berak arrasto bat ematen digu, Trincee, lubakia esan nahi baitu.

Bidea ez da zaila, baino ia 100 metroko horma tentea du hasieran eta ohiturarik ez duen jendearentzat traba gaindiezina izan daiteke. Padoneko gandorra, Marmolada eta Boé mendiguneen artean kokatzen da. Alde batera edo bestera, ikusmira zoragarria da.

Datu praktikoak:

• Irteera puntua: Marmoladaren azpian dagoen Fedaia lakutik abiatuko gara. Rifugio Castiglioni Marmoladan ondoan utzi dezakegu autoa.
• Gerturatzea: Bidea gurutzatu eta lakuaren presaren paretik irtetzen den bidetik gora abiatuko gara, 698 ibilbidea jarraituz, Porta Vescovo leporaino. Ekialdera nabarmen ikusiko dugu Ferrataren hasiera.

• Ibilbidea: hasieran 100 metroetako horma tentea gaindituko dugu eta ondoren gandorra jarraituko dugu. Lehen lepora iritsita, bertan dagoen horratza batera igo gara.
• Jeitsiera: bi auukera daude, gandor osoa egin eta Fedaia lakuaren beste muturrera jeitsi edo lubaki eta babes lekuetara iritsita, belazetatik zeharka, hasierara itzultzea. Guk bigarren aukera egin genuen.
• Sarean topatutako wikilock-a: Ferrata delle Trincee

DOLOMITAK 2019. Bidaia (I)

Aspaldiko ametsak betetzen dira batzuetan. Gaztetan Dolomitetako paretekin amesten nuenean, ez nuen pentsatu ere egin, bertara egingo nuen lehen bisitan famila osoa joango ginenik.

Bidaia lasai egiteko asmoz  abiatu gara. Lehen egunean Montpelier ingurura iristeko asmotan abiatu gara. Bidean erabaki dugu lehen atsedenlekua, Saintes-Maries-de-la-Mer, Parc Naturel de Camargen kokatua. 6 edo 7 orduko bidaia honaino.

Bainu bat hartu eta ilunabar ederraz gozatzeko aukera izan dugu.

Hezegunez eta hegaztiz jositako inguru edera da Camargue eta Saintes Maries Andaluziako herri bat dirudi. Afalondoan herritik paseoan ibili gara eta taberna gehienetan flamenko jotzen zebiltzan taldeak ikusi ditugu.

Biharamunean, kanpinak jaso eta bidean jarri gara. 

Italiara sartu bezain laister itsas ertzeko herri batean bainu bat hartu, bokadilloak jan eta berriz ere martxan jarri gara. Bidean non gelditu aztertzen hasi gara eta Lago di Garda inguruko kanping guztiak bete beteak daude. Azkenean, eta ia kasualitatez aitortu behar dut, Cremonako herri kanpinean gelditu gara. Beste 6-7 orduko bidaia.

Ah ze sorpresa. Cremona herri zoragarria da eta gau horretan mugimendu handia zegoen kalean, musika, dantza, jokoak. Ederra benetan.

Cremonako alde zaharrean violinak egiten dituzten lutier ugari daude, Cremona ez da ba alferrik Antonio Stradivariren jaioterria. Paseoan genbiltzala erakuslehio baten aurrean geldtu naiz eta bertako lutierrak barrura sartzeko gonbitea egin digu. Yael Rosenblum izeneko lutierra. Hizketan hasi eta Ixaskunek bi anai arreba bibolin jole dituela esan dio eta bide batez hauei idatzi die. Hara non, Xabiri Cremonan egin ziotela bere bibolinetako bat eta kasualidadez, Jaelen lagun min batek. 

Bi aipamen praktikoak:

• Herriko kanpigna (Parco al Po) mundiala da. Ibai ondoko zelaigune eder batean kokatua, Parco al Poren ertz batean.
• Canpinetik gertu dagoen PizziKotto pitzerian, kate bat izan arren, ederki ospatu genuen gure lehen gaua Italian. Modun gainera.

Bidaiko hirugarren egunean Lago di Gardan egingo dugu geldialdia. Colombaren bazkaldu eta bainu bat hartu eta ondoren Sirmioneko lur muturra bisitatu dugu. Toki aparta baino jendez josita zegoen.

Hemendik, zuzenean gure oinarrizko kanpalekura izango zen Feder (Belluno) herri zoragarrira abiatu ginen. Lau ordu inguruko bidaia autoz.

Bidaiaren laburpena:

• Tolosa-Sainte Maries de la Mer, 6-7 ordu.
• Sainte Maries de la Mer-Cremona, 6-7 ordu.
• Cremona-Feder (Belluno), 4 ordu.