Errutina

Gure eguneroko bizitzak Tolosan egiten genuerarekin antza handia du une honetan. Goizean-goiz jeiki eta lehenengo unetik borrokan hasi, seme-alabak dauzkazuenok badakizue zer izaten den goizeko zurrunbilo hori (jeiki, gosaldu, jantzi, hortzak garbitu, garaiz irten…). Ondoren, ni etxean gelditzen naiz lanean (itxura hartzen hasi da jada egiten ari naizen proiektuak) eta Ixa hospitalera (berak txoratzen jarraitzen du). Hiruretan umeen bila (aurki ezin izango dut "ume" esan!) eta arratsaldetan hemen ibiltzen gara etxerako lanak gora eta behera. Egia esan geroz eta autonomoagoak dira baina oraindik zenbait gauzekin laguntza pixka bat behar izaten dute. Negua lehorra baino oso hotza doa eta ordu asko ematen ditugu etxean sartuta, eta horrenbeste jende eta horren behar desberdinekin… ba bai, tarteka txinpartak ateratzen dira.
Asteburuetan saiatzen gara toki berriak ezagutzen baino, patxara pixka bat ere behar izaten dugu; ez gara urte osoa turisten gisa ibiliko ezta?

Ondorengo bideoa eguberrietako azken egunetako irudiekin egin dut. Musika Marenek aukeratu du…

Elurra!

Gaur dena zuri-zuri esnatu da!
Oso ederra dago dena eta larunbata izanik festa handia umeentzak. Gure irlatxoan aldaparik ez dago ia, dagoen bakarra gure etxe aurrean izanik bertan bildu gara ume eta guraso eta gora eta behera ederki ibili gara, hoztu arte…

Gaurko bideoan 2011ko azken asteko ibiliak jaso ditut: Sara eta Aneren agurra, Juantxo, Irene, Mattin eta Malentxoren etorrera…

Happy New Year

Happy New Year denori!

Azaroaren bukaeran eguraldi ederrez Central Parken patinatzen genbiltzala, Ixak ea beste urte bat geldituko ote ginatekeen galdetu zuen. Umeei ez zitzaien ideia txarra iruditu. Nik berriz, ezetz esan nuen, urtebeteko tartea nahikoa iruditzen zitzaidala esan nien. "Baino Aita, beste urte bete gelditzen bagea ingelesa primeran ikasiko deu!". Hortan uzti genuen hizketaldia. Abenduan bisita ugari izan ditugu eta eguberrietan Juantxo, Irene, Mattin eta Malentxoren bisitarekin burbuila batean bizi izan gara astebetez. Primeran ibili gara batera esta bestera, hemengo eta hango kontuak dantzan. Eta umeak zer esanik ez, pentsa, elkarrekin eta New Yorken! Baino agurtzeko unea iritsi zen eta Tolosako eta familaren haizea ekarri zigun lehioari ixteko garaia iritsi zitzaion. Agurraren tristura  berehala pasako zela pentsatzen nuen, baina arratsalde osoa  iraun zuen, eta afaltzeko garaian "zergatik ez gea lehenago joaten? "Nik ez dut uztailan hemen gelditu nahi, eskola bukatu eta Tolosara joan nahi dut" "Nik..." Ohituak ginen bizimodu honetara, baina familarekin elkartze horrek berriz ere gure "betiko" bizimodua ekarri zigun gogora eta denok pittin bat "homesick" sentitu ginen. Baina, egunerokoak ez du etenik eta berriz ere martxa hartuta gaude. Burua, bihotza eta gorputzak toki berean daude berriz ere.

Abendu parteko eskolako jaialdiak, nesken atletismoko txapelketa, Euskal Etxeko Olentzeroren etorrera...  bildu ditut ondorengo bideoan.  Eguberrietako bideoa hurrengo baterako utziko dut.

Merry Christmas

Ez da erraza horrelako lanak txintxo-txintxo aurrera eramatea. Denbora, zer konta, aldartea, inspirazioa... hori guztia behar izaten da, eta batzutan... ba ezin.

Gauza asko pasa dira azken hilabetean.

Thanksgiving pasa eta berehala gabonak prestatzen hasi ziren hemen, bueno, han ere hau ez da berria, geroz eta azkarrago hasten dira/gara  argiak eta musika kaleetan jartzen.

Xabi eta Laida hemen izan genituen abendu hasieran, asteburuan beraiekin hiriaz gozatu genuen, astean zehar berriz gu gure eginkizunetara eta ezin denbora gehiegi elkarrekin pasa, baino gauero tertuli goxo eta atseginak izan genituen eguneko kontakizunekin, hango berrik, bakoitzaren kezkak eta ilusioak...

Hogeiean Anderren urtebetezea izan zen, zortzi urteko gizontxoa daukagu etxean!

Azken astean Sara eta Ane dazkagu apopilo, Boisen lau hilabeteko "Erasmusa" egin ondoren etxera bueltan bisita egitera etorri zaizkigu, bueno, eta bide batez New York ezagutzera ere. Oraindik hemen daude eta gurekin ppasako dituzte eguberriko egun hauek. Oso jatorrak eta alaiak izateaz gain eredu ederra dira gure seme alabentzat, gustua ematen du horrelako gazteak atzetik datozela ikusteak!

Egun hauek ahalik eta hobetoen pasa itzazue eta ea martxa hartzen dudan berriz ere eta astero lehiotxo hau irekitzeko gai ote naizen.

Besarkada handi bat denontzat eta bereziki egun hauek arrazoi bat edo besterengatik hutsune edo tristeziren bat barruan duzuen lagun guztientzat. Ea denok gai garen laino tartetik argia ikusteko eta etorkizuna itsaropenez ikusteko!

Merry Christmas.

Gaurko bideoan Xabiren argazki asko sartu ditut, horrela kalitatea hobetzeaz gain ni ere tarteka azaldu naiz.

THANKSGIVING DAY

Gauza eder asko ikusi ditugu azken hilabeteetan eta... ikusteko gelditzen zaizkigunak! Baino gertatu zaigun gauzarik ederrena ezagutu dugun jendea eta jaso dugun babesa izan da. Iritsi aurretik telefonoz zein e-mailez hartu eman dexente izan genuen Pedrorekin (New Yorken lau urte daramatzan Tolosako gazte ausart eta jatorra), Patxi eta Jaionerekin (NYn 10 urtetik gora daramatzaten Donostiako bikotea) eta Inaki Bastarrikarekin (New Jerseyen 25 urtetik gora daramatzana, mundu guztian zehar ibili dena eta bere bizitzarekin liburu mardul eta eder bat idatzi daitekeen Tolosarra -egunen batean baimena eskatuko diot eta luzeago idatziko dut bere istorioei buruz-). Hemen ginela, David eta Iranzu (Bilbotarra eta Larrasoainar bikotea) bere alaba Leirekin iritsi ziren New Yorkera eta beraiekin ere astero hitzorduren bat izaten dugu.

Pedrok eta Stephiek hasierako egunak askoz ere xamurragoak egiteaz gain (koltxoi puzgarriak erosi, erosketak non egin azaldu, hamaika gonbite piszinara, afari-meriendak egitera, barbakoak...) orain ere astero-astero bisitan etortzen zaizkigu, Maren eta Eunateri etxeko lanekin laguntzen diete... hor egoten dira beti. Mila esker!

Davidek eta Irantzuk umeak hartu dizkigute hauek jai izan dutenean eta Ixaskunek eta biok lana izan dugunean, etxeko lanekin lagundu diete ere eta hor egoten dira beti laguntza emateko prest. Mila esker!

Patxik eta Jaionek asko animatu gintuzten etorri aurretik, eta zalantza asko genituenean ere (pisua non alokatu, nola...) erabiak hartzen ere. Hemen ginenetik kontaktuan jarraitu badugu ere ez dugu aukera handiegirik izan beraiekin elkartzeko (nesken urtebetetzera etorri ziren bere seme Julenekin) baina pasa den igandean bere etxera gonbidatu gintuzten eta egun zoragarria pasa genuen, Queens-eko Forest Hills Gardens-en (lotura ingelesez dago baina gazteleraz ere jarri daiteke) bizi dira,  auzoa 1900 inguruan eraiki zen Tudor estiloarekin eta zinez ederra eta ikusgarria da. Tertuli eder eta interesgarrain pasa genuen eguna eta hauteskundeen emaitzen zapore gazi-gozoarekin etxerako itzulia egin genuen. Mila esker!

Pasa den ostegunean Thanksgiving Day ospatu genuen (urteko egunik seinalatuenetakoa da);  familiak elkartzen dira eta Turkey (Indioilarra) famatua jaten dute. Guk famili zoragarri baten babesean ospatzeko suertea izan dugu. Konta ezinak dira Inaki Bastarrikarekin hitz egin dugun aldiak. Oso maiz deitu izan digu, zerbait behar ote genuen, zer moduz ginen, gu ezagutzeko gogo handia zuela esateko... Eta noiz, Thanksgiving Day baino egun hoberik elkar ezagutzeko? Inaki, New Jerseyeko South Brunswick herrian bizi da bere emazte Ruthekin. Goizean goiz trena hartu eta 50 minuturen bueltan hango estazioan topatu ginen berarekin. Agur goxo eta atsegina egin zigun, autoa hartu eta mundu berri baten barrena abiatu ginen, baso zabalak, famili bakarreko etxeak, urbanizazio dotereak... inguru ederra. Hemen autoa ezinbestekoa da, bizlagunaren etxera joateko ez bada, beste guztirako beharrezkoa da. Amaya, Inakiren eta Ruthen alabaren etxean pasa genuen eguna, bere Senar Brett eta Juliana eta Tommy bere seme-alabekin. Jose (beste semea) eta Jill, bere hiru semeekin, Kyle, Aidan eta Jack ere gurekin izan ziren. Jaki zoragarriak prestatu zituzten (Turkey famatua nagusi izan zen noski!) eta eguna jan-edanean eta giro ezin hobean joan zitzaigun. Gaua berriz Gloria (alaba) eta Cherylen etxean pasa genuen (hauek Noah izeneko mutikoa dute). Goizean gosari aparta egin ondoren Princeton Unibertsitateko kanpusa ikustera joan ginen (bizi diren tokitik oso gertu dago). Unibertsitatea 1748an hasi zen lanean eta garai hartan eraikitako inguruan ibili ginen; zoragarria! Estatu Batuetako unibertsitate hobenetarikoa omen da, bertan zenbait Nobel saridunak irakasteaz gain Albert Einstein ere irakasleen artean egon zen. Mila esker Inaki, Ruth, Amaya, Brett, Jose, Jill, Gloria eta Cheryll! Eta marrubizko muxuak Tomy, Juliana, Kyle, Aidan, Jack eta Noahrentzat!

Eta eskerrak emateko garaia izanik, nola ahaztu familiakoak eta lagunak, idatziz, skypen bitartez edo besterik gabe gurekin maiz gogoratzen zaretenak eta horrebeste indar bidaltzen dizkiguzuenak. Mila esker denoi!

Aspaldiko!

Konturatu gabe bi aste pasa dira azkeneko sarrera egin nuenetik!

Orain arte ez da erraza izan lasaitasun tartetxo bat hartzea eta patxadadaz idaztea edo bideo bat egitea. Atzo hamar astez egin dudan ingeleko ikastaroa bukatu nuen eta hemendik aurrera goizero 6 ordu inguru izango ditut buru belarri nire proiektuari eskaintzeko eta nire denbora hobeto antolatzeko. Ixak azken hilabetean plantan egin du lana, gaixoekin, eta oso pozik egonda ere ordu mordoa pasa ditu hospitalean (ea egunen batean idaztera animatzen den eta bere hitzekin kontatzen dizuen bere esperientzia).

Umeek ere lehen tarte honetako notak ekarri dituzte eta oso pozik daude egiten ari diren esfortzu handia bertan islatuta ikusi dutelako.

Udazken zoragarria izaten ari gara, baina ia konturatu gabe, zuhaitzak kolore gorrizta, hori eta marroiezko soinekoak eranzten hasi dira. Udazkenean beti izaten dira egun magiko batzuk, hostoak mila kolore hartzen dituzte, baina egun batetik bestera haizearen ufadak diztira guzti hori eramaten du eta... bapatean negua iristen da. Gure uhartetxo honek zuhaitz asko ditu eta egun horiek gozatu ditugu, baina nik Central Parkera joan nahi nuen bertako edertasuna ikustea, baian azkenean gauza bat edo beste  ez da posible izan (lehengo larunbatean gerturatu ginen baina hemen goiz xamar iluntzen du egun hauetan).

Irla kattagorriz beteta dago eta jaki goxoren bat eskaintzen badiezu eskura etortzen zaizkizu jatera. Aurki horiek ere nonbait gorde beharko dira nego gorria pasatzeko!

Azken asteetan lagunen bisitak izan ditugu  eta gustora entzun genituen hango zenbait berri zuzen-zuzenean (Mila esker Xabi eta Amaia eta Jabi eta Ana!). Bestaldetik Halloween ospatu zen eta elurtea zela eta ospakizun nagusiak bertan behera gelditu baziren ere, umeek ikastolan antolatutako festekin eta "Trick or treat" goxoki eskearekin ederki gozatu zuten. Beste ospakizun handia New York City Marathon izan zen. Partehartzaile ugari izateaz gain jende pila ateratzen da kalera lasterkariak animatzera. Guk ere bagenuen nor animatu, David, uhartean bizi den lagun Bilbotarra eta korritzera etorri ziren bere beste bi lagun, Inigo Gasteiztarra eta Antonio Madrildarra. Lasterketaren edertasuna, gogortasuna eta giroa azpimarratu zituzten bereziki. Guk dena den ez genuen alderdirik herrikoiena ikusi, oso goiz joan ginen jendea animatzera eta lau ordu inguru egin zutenak arte ikusi genituen, baina badirudi gehiengo batek denbora hori baino gehiago egiten duela eta asko mozorroturik joaten direla (hiru ordu baino azkarrago sartu ziren batzuk edrki mozorroturik zihoazten ere!).

New York "bisitatzeko" era ederra eskaini nahi dizuet orain (mila esker bidaltzeagatik Loli). Hiriaren puntu ezberdinetatik panoramika ikaragarriak ikus daitezke (Central Park edo Chrisler Building klikatuta gure uhartea oso ondo ikusten da. Ekialderuntz jo eta erreferentzi nagusia hiru tximini zuri gorriak dira) klikatu hemen.

Fall in Roosevelt Island

Orain dela bi aste, udazkenaren etorrera ospatzeko ekitaldi ugari antolatu zituzten gure uhartetxoan. Irlari bira eman zion lasterketa, eskulanak, kontzertuak... Egun ederra pasa genuen.